‘In t zunke, op t fitske’ was de eigenlijke eerste regel van het kamplied 2006. Dit werd helaas veranderd in‘door de raenge, mit de auto’. De goede lezer begrijpt dat het de bedoeling was om op de fiets naar de kamplokatie ‘De Bekerhof’ te Hunsel te rijden. Hiervan moest helaas worden afgezien in verband met de onbestendige weersvooruitzichten. Op donderdag 10 augustus vertrokken we rond 13.00 uur naar Midden-Limburg. De cateringploeg bestaande uit Laura en Frans Laumen, was toen al lang ter plekke om de lunch voor te bereiden.

Nadat iedereen de kamplocatie geïnspecteerd had en zijn slaapplek in orde had gebracht, was het meteen aanschuiven geblazen en terwijl iedereen ‘zien tuutje botterhamme’ leegat, opende Hylke het kamp en werden de deelnemers ingedeeld bij de ‘Cowboys’ of ‘Indianen’. Vervolgens stond meteen het ‘Ren-je-rot’-spel op het programma waarmee de eerste punten gescoord konden worden. In deze quiz onder leiding van Indiaan Stevie ging het om het verzamelen van zoveel mogelijk bierdopjes. Na het Ren-je-rot-spel hadden sommigen toch wel honger gekregen. Toen we binnenkwamen na het spel stond het eten alweer voor ons klaar. LEKKER Macaroni à la Laumen. Na het lekkere eten hadden we even wat vrije tijd. De eerste repetitie stond daarna op het programma. Twee nieuwe stukken gingen we instuderen en natuurlijk was het muziek die bij het thema “cowboys & indianen” paste. Na de repetitie moesten we ons lekker warm aan aankleden voor het avondspel, de sterspeurtocht. Toen alle zes de groepjes weer op de kamplocatie aan waren gekomen werd de eetzaal omgebouwd, voor “de Lama’s”. Om half 1 waren de Lama’s afgelopen en was het programma van de eerste dag achter de rug. Natuurlijk lag niemand meteen in bed, de laatste jongeren werden pas rond half 5 moe.

En nieuwe morgen, een nieuw geluid…..niet alleen bij de heren, maar ook bij de dames was er hier en daar wat gesnurk te ontwaren. Maar dat werd toch wel overstemd door het gekreun en gesteun van degenen die na een wel erg korte nachtrust weer uit hun warme slaapzak moesten kruipen. En in plaats van een behaaglijke hete douche, moesten zij het ook nog eens doen met een ijskoud straaltje. Tja, dan maar een beetje stinken!

Na een lekker ontbijt was het weer tijd voor een repetitie. Onder de klanken van ‘Country en Western’ kwamen ook de eerste dagjeskinderen binnendruppelen. Na de repetitie begaf de meute, nu dus uitgebreid met 14 jonge muzikantjes, zich richting bos voor het kleuren-smokkelspel. Doel was het verzamelen van zoveel mogelijk gekleurde blokjes en het ontwijken van gemene kapers op de kust. Na flink wat geren, door sommigen zo enthousiast dat ze er zelfs schrammen aan overhielden, mocht het blauwe team zich de winnaar noemen.

Na het spel gingen we op de terugtocht naar het kampement van ons. Alwaar we verwelkomd werden door een gedekte tafel met allerlei lekkers. De kookstaf had zich weer, zoals altijd, uitgesloofd in de keuken.

Maar terwijl we ons al smikkelend en smullend door al dat lekkers heen worstelden, wisten en we niet wat er buiten op de loer lag. Donkere gedaanten vormden zich hoog in de lucht om binnen no-time aan te vallen.

Nietsvermoedend werd alles in gereedheid gebracht voor het middagprogramma, de zeskamp, een buitenprogramma. Spullen werden klaargezet, nummers werden opgehangen tot plotseling het noodlot toesloeg, tenminste het noodlot wat betreft programma-onderdelen buiten. Een kwestie van seconden was het dat de donkere gedaanten zorgden voor een heleboel regen. Alles klaargezet, alles weer naar binnen.

Gelukkig waren het een heleboel spellen die ook binnen ten uitvoer konden worden gebracht. Neem bijvoorbeeld het: haal-je-zelf-uit-de-knoop-spel, waarbij twee deelnemers aan elkaar vastzitten en zich los moeten zien te krijgen, of het bouw-je-eigen-wigwam-spel, waarbij de spelers binnen een zo snel mogelijke tijd een wigwam moesten zien op te bouwen.

Onder begeleiding van hun teamleiders wisten de teams de strijd aan te binden met andere teams om ze de zeskamp tot een goed einde te brengen.

Helaas was de aanval van de donkere weergoden mislukt en zijn ze snel daarna weer weggetrokken.

Hierdoor kon de BBQ gelukkig toch doorgaan. Terwijl de worstjes, speklappen en hamburgers lekker gebakken werden door Frans, Hub en Raymond, smikkelden alle kinderen en een 15-tal ouders, welke ons die avond een bezoekje kwamen brengen. Natuurlijk ontbrak het stokbrood en de lekkere zelfgemaakte salade er niet bij.

Na lekker gegeten te hebben werd het JAC verrast door een optreden van alle kinderen. Frans en Laura hebben samen met de kinderen een aantal sketches ingestudeerd.

De nieuwe stijl van het JAC-vergaderen werd op een ludieke manier ten tonele gebracht. Laura, Frans en alle kinderen, BEDANKT hiervoor!

Het kamplied op de klanken van Country Roads mocht natuurlijk niet achterblijven. Vervolgens werden de 2 ingestudeerde muziekstukken door het Jec ten gehore gebracht en tevens was er nog een optreden van Michelle en Anne.

Aan het einde van het avondprogramma werden de zelfgemaakte indianentooien gepresenteerd door alle groepen met hun teamleider. Hierna werd de uiteindelijke winnaar bekend gemaakt! Ook deze avond waren de kinderen niet moe te krijgen en lagen de laatste weer tegen 4 uur in bed.

Zaterdagmorgen stond iedereen uiteraard weer topfit aan het ontbijt. Nouja, ontbijt is misschien niet helemaal het juiste woord. Laura en Frans zorgden namelijk voor een heus Engels 4-sterren ontbijt, met echte speklappen en gebakken eieren voor iedereen. Nadat iedereen voor de zoveelste maal zijn of haar buikje rond had gegeten, was het tijd om de spullen te gaan pakken. Vervolgens werd de kennis, het vernuft en het uithoudingsvermogen van de cowboys en indianen nogmaals getest in wat alweer het laatste spel zou zijn van het kamp 2006. De indianen streden voor het laatst tegen de cowboys en de laatste ranja werd door allen genuttigd. Ten slotte werd alles netjes gepoetst en toen de rijouders arriveerden keerde het bonte gezelschap dan toch weer huiswaarts.

Dit was een doorgeefartikel met een bijdrage van alle JAC-leden