Datum H. Mis staat nog niet vast

In tegenstelling tot eerder bericht in het afgelopen week verspreidde Cecielke, is nog niet bekend wanneer we de H. Mis gaan opluisteren. De opties zijn momenteel in oktober in Obbicht of in november in Grevenbicht. Kennelijk was na afspraak met onze ZEH Pastoor Kerkhofs de 21e oktober in Grevenbicht in de agenda niet voor ons beschikbaar, aangezien de restauratiewerkzaamheden tot zeker eind oktober zullen duren. Geef dit door aan de belanghebbenden. We proberen zo spoedig mogelijk een datum te verstrekken.

Impressie JAC-kamp (iets verlaat)

‘In t zunke, op t fitske’ was de eigenlijke eerste regel van het kamplied 2006. Dit werd helaas veranderd in‘door de raenge, mit de auto’. De goede lezer begrijpt dat het de bedoeling was om op de fiets naar de kamplokatie ‘De Bekerhof’ te Hunsel te rijden. Hiervan moest helaas worden afgezien in verband met de onbestendige weersvooruitzichten. Op donderdag 10 augustus vertrokken we rond 13.00 uur naar Midden-Limburg. De cateringploeg bestaande uit Laura en Frans Laumen, was toen al lang ter plekke om de lunch voor te bereiden.

Nadat iedereen de kamplocatie geïnspecteerd had en zijn slaapplek in orde had gebracht, was het meteen aanschuiven geblazen en terwijl iedereen ‘zien tuutje botterhamme’ leegat, opende Hylke het kamp en werden de deelnemers ingedeeld bij de ‘Cowboys’ of ‘Indianen’. Vervolgens stond meteen het ‘Ren-je-rot’-spel op het programma waarmee de eerste punten gescoord konden worden. In deze quiz onder leiding van Indiaan Stevie ging het om het verzamelen van zoveel mogelijk bierdopjes. Na het Ren-je-rot-spel hadden sommigen toch wel honger gekregen. Toen we binnenkwamen na het spel stond het eten alweer voor ons klaar. LEKKER Macaroni à la Laumen. Na het lekkere eten hadden we even wat vrije tijd. De eerste repetitie stond daarna op het programma. Twee nieuwe stukken gingen we instuderen en natuurlijk was het muziek die bij het thema “cowboys & indianen” paste. Na de repetitie moesten we ons lekker warm aan aankleden voor het avondspel, de sterspeurtocht. Toen alle zes de groepjes weer op de kamplocatie aan waren gekomen werd de eetzaal omgebouwd, voor “de Lama’s”. Om half 1 waren de Lama’s afgelopen en was het programma van de eerste dag achter de rug. Natuurlijk lag niemand meteen in bed, de laatste jongeren werden pas rond half 5 moe.

En nieuwe morgen, een nieuw geluid…..niet alleen bij de heren, maar ook bij de dames was er hier en daar wat gesnurk te ontwaren. Maar dat werd toch wel overstemd door het gekreun en gesteun van degenen die na een wel erg korte nachtrust weer uit hun warme slaapzak moesten kruipen. En in plaats van een behaaglijke hete douche, moesten zij het ook nog eens doen met een ijskoud straaltje. Tja, dan maar een beetje stinken!

Na een lekker ontbijt was het weer tijd voor een repetitie. Onder de klanken van ‘Country en Western’ kwamen ook de eerste dagjeskinderen binnendruppelen. Na de repetitie begaf de meute, nu dus uitgebreid met 14 jonge muzikantjes, zich richting bos voor het kleuren-smokkelspel. Doel was het verzamelen van zoveel mogelijk gekleurde blokjes en het ontwijken van gemene kapers op de kust. Na flink wat geren, door sommigen zo enthousiast dat ze er zelfs schrammen aan overhielden, mocht het blauwe team zich de winnaar noemen.

Na het spel gingen we op de terugtocht naar het kampement van ons. Alwaar we verwelkomd werden door een gedekte tafel met allerlei lekkers. De kookstaf had zich weer, zoals altijd, uitgesloofd in de keuken.

Maar terwijl we ons al smikkelend en smullend door al dat lekkers heen worstelden, wisten en we niet wat er buiten op de loer lag. Donkere gedaanten vormden zich hoog in de lucht om binnen no-time aan te vallen.

Nietsvermoedend werd alles in gereedheid gebracht voor het middagprogramma, de zeskamp, een buitenprogramma. Spullen werden klaargezet, nummers werden opgehangen tot plotseling het noodlot toesloeg, tenminste het noodlot wat betreft programma-onderdelen buiten. Een kwestie van seconden was het dat de donkere gedaanten zorgden voor een heleboel regen. Alles klaargezet, alles weer naar binnen.

Gelukkig waren het een heleboel spellen die ook binnen ten uitvoer konden worden gebracht. Neem bijvoorbeeld het: haal-je-zelf-uit-de-knoop-spel, waarbij twee deelnemers aan elkaar vastzitten en zich los moeten zien te krijgen, of het bouw-je-eigen-wigwam-spel, waarbij de spelers binnen een zo snel mogelijke tijd een wigwam moesten zien op te bouwen.

Onder begeleiding van hun teamleiders wisten de teams de strijd aan te binden met andere teams om ze de zeskamp tot een goed einde te brengen.

Helaas was de aanval van de donkere weergoden mislukt en zijn ze snel daarna weer weggetrokken.

Hierdoor kon de BBQ gelukkig toch doorgaan. Terwijl de worstjes, speklappen en hamburgers lekker gebakken werden door Frans, Hub en Raymond, smikkelden alle kinderen en een 15-tal ouders, welke ons die avond een bezoekje kwamen brengen. Natuurlijk ontbrak het stokbrood en de lekkere zelfgemaakte salade er niet bij.

Na lekker gegeten te hebben werd het JAC verrast door een optreden van alle kinderen. Frans en Laura hebben samen met de kinderen een aantal sketches ingestudeerd.

De nieuwe stijl van het JAC-vergaderen werd op een ludieke manier ten tonele gebracht. Laura, Frans en alle kinderen, BEDANKT hiervoor!

Het kamplied op de klanken van Country Roads mocht natuurlijk niet achterblijven. Vervolgens werden de 2 ingestudeerde muziekstukken door het Jec ten gehore gebracht en tevens was er nog een optreden van Michelle en Anne.

Aan het einde van het avondprogramma werden de zelfgemaakte indianentooien gepresenteerd door alle groepen met hun teamleider. Hierna werd de uiteindelijke winnaar bekend gemaakt! Ook deze avond waren de kinderen niet moe te krijgen en lagen de laatste weer tegen 4 uur in bed.

Zaterdagmorgen stond iedereen uiteraard weer topfit aan het ontbijt. Nouja, ontbijt is misschien niet helemaal het juiste woord. Laura en Frans zorgden namelijk voor een heus Engels 4-sterren ontbijt, met echte speklappen en gebakken eieren voor iedereen. Nadat iedereen voor de zoveelste maal zijn of haar buikje rond had gegeten, was het tijd om de spullen te gaan pakken. Vervolgens werd de kennis, het vernuft en het uithoudingsvermogen van de cowboys en indianen nogmaals getest in wat alweer het laatste spel zou zijn van het kamp 2006. De indianen streden voor het laatst tegen de cowboys en de laatste ranja werd door allen genuttigd. Ten slotte werd alles netjes gepoetst en toen de rijouders arriveerden keerde het bonte gezelschap dan toch weer huiswaarts.

Dit was een doorgeefartikel met een bijdrage van alle JAC-leden

Kerkconcert 21 oktober a.s.

In verband met het Bergen op Zoom-optreden, is het even zoeken geweest naar de datum voor de opluistering van de H. Mis in de Catharinakerk. Uiteindelijk is gekozen voor ZATERDAG 21 OKTOBER om 19.15 uur. Het heeft een aantal voordelen / redenen: Op deze manier kan muziek voor BoZ gespeeld worden in een kerk (en is dat dus een goede klanktest), op andere data (28 oktober en 25 november) was Jo Savelkoul verhinderd en bovendien is gebleken uit overleg met pastoor Kerkhoffs dat men op 4 november bij voorkeur een gezinsviering wilde plannen en dat kan nu doorgaan. Saillant detail; op de datum waarop wij de Mis verzorgen wordt de Kerk feestelijk heropend, aangezien dan alle renovatiewerkzaamheden zijn afgerond. Het is op 21 oktober dan weer de eerste H. Mis in Beeg. Geef dit spoedig door aan familieleden die bv. de Mis willen bijwonen of Misintenties willen doorgeven.

Bezoek Night of The Proms

Na enig speurwerk in agenda’s zijn Ivo, Raymond en Roel tot de conclusie gekomen dat helaas dit jaar er geen bezoek zal plaatsvinden aan de Night of The Proms te Antwerpen.

Een bezoek aan de Night of the Proms te Antwerpen bleek niet of nauwelijks in te plannen in onze drukke verenigingsagenda. We hebben nog gekeken naar de andere locaties van de Night of The Proms te weten Rotterdam en Keulen (D). Helaas bleken hier ook geen mogelijkheden te liggen om een bezoek te plannen.

Ivo , Raymond en Roel vinden het erg jammer dat het bezoek dit jaar geen doorgang kan hebben, voor het komende jaar hopen we natuurlijk wel een datum te vinden.

Hervatting; We beginnen weer……..!!!

Natuurlijk is afgelopen zaterdag de drumband ‘alvast’ begonnen en liepen we zondag ‘au grand complet’ (bijna dan..) over de straat, maar aanstaande vrijdag hervatten we officieel de repetities bij JEC en harmonieorkest. Vanaf 18.30 uur respectievelijk 20.00 uur is het weer ‘aan de gewaere’. Platzconcerten, Proms voor jeugdorkesten, het ‘verhaal Bergen op Zoom’, gezamenlijk concert en kerstconcert ….

het programma voor het najaar liegt er dus niet om, dus alle hens aan dek en full speed ahead. En als er nog iemand een opmerking in deze richting wil plaatsen, feel free……

Goede presentatie in Beeg

Onze vereniging was zondagmiddag j.l. weer goed bezig. Een vrij aardige bezetting, er werd links en rechts nog wel iemand gemist door vakantie of blessures, maar in totaal waren we toch een imposant plaatje in de Beegter straten. Bovendien was voor een aantal leden ook nog een ‘slopend’ maar zeer geslaagd Kamp maar net achter de rug.

Allereerst werd in de Hoppenhofjeslaan een aubade gebracht bij Frans en Mien Janssen-Brouwers vanwege hun gouden huwelijksfeest. Ons lid van verdiensten kon het niet helemaal droog houden bij de klanken van hun hermenie. Zoon Guus (Jos en Rob speelden mee in het korps) dankte ons hartelijk en vertelde en passant dat St. Cecilia eigenlijk de hoofdschuldige is, aangezien op het 50-jarig bestaansfeest van St. Cecilia de beide feestvierenden zich voor het eerst troffen.

De volgende aubade werd gebracht in de Schoolstraat en wel voor Mil en Annie Savelkoul-Tholen, die onlangs hetzelfde jubileum konden vieren. Na de muzikale hulde en de toespraak van Hub Renet, dankte Jo (hij was zeker in een dubbelrol) de harmonie van harte. Kleinzoon Dominique was zo goed het Lang zullen ze leven te dirigeren en het moet gezegd; het kwam tot een goed eind. Wellicht een nieuwe carriere in het verschiet…..

Om 13.45 arriveerden we op ‘Den Diek’ bij de feesttent. Een korte pauze was welkom en m.n. in huize Goossens leek ook nog wel een tap (met water) te staan. Cecilia opende de optocht en de opmerkingen van langs de kant (…’wat ein groate hermenie…’ en ‘….ja, dat is Cecilia…’) namen we maar op de koop toe. Exact op schema kwamen we bij de kiosk op het feestterrein waar we nog het Wilhelmus speelden bij gelegenheid van de officiële opening van het feest. Oh ja, ….bijna vergeten………Joep Lenssen won de prijs voor het mooiste vaandel!